اِرْتَفَعَ konjugieren
Grundformen
| Vergangenheit: erاِفْتَعَلَ | اِرْتَفَعَ |
| Vergangenheit: sieاِفْتَعَلَتْ | اِرْتَفَعَتْ |
| Vergangenheit: du (m.)اِفْتَعَلْتَ | اِرْتَفَعْتَ |
| Vergangenheit: ichاِفْتَعَلْتُ | اِرْتَفَعْتُ |
| Vergangenheit: sie (Pl.)اِفْتَعَلُوا | اِرْتَفَعُوا |
| Gegenwart: erيَفْتَعِلُ | يَرْتَفِعُ |
| Gegenwart: ichأَفْتَعِلُ | أَرْتَفِعُ |
| Gegenwart: sie (Pl.)يَفْتَعِلُونَ | يَرْتَفِعُونَ |
Erweiterte Formen
| Vergangenheit: die beidenاِفْتَعَلَا | اِرْتَفَعَا |
| Gegenwart: du (f.)تَفْتَعِلِينَ | تَرْتَفِعِينَ |
| Konjunktiv nach أنْيَفْتَعِلَ | يَرْتَفِعَ |
| Jussiv nach لَمْيَفْتَعِلْ | يَرْتَفِعْ |
| Befehl: du (m.)اِفْتَعِلْ | اِرْتَفِعْ |
| Befehl: du (f.)اِفْتَعِلِي | اِرْتَفِعِي |