تَأَخَّرَ konjugieren

sich verspäten · Wurzel mit Hamza · Stamm V · ء خ ر · intransitiv

Grundformen

Vergangenheit: erتَفَعَّلَ	تَأَخَّرَ
Vergangenheit: sieتَفَعَّلَتْ	تَأَخَّرَتْ
Vergangenheit: du (m.)تَفَعَّلْتَ	تَأَخَّرْتَ
Vergangenheit: ichتَفَعَّلْتُ	تَأَخَّرْتُ
Vergangenheit: sie (Pl.)تَفَعَّلُوا	تَأَخَّرُوا
Gegenwart: erيَتَفَعَّلُ	يَتَأَخَّرُ
Gegenwart: ichأَتَفَعَّلُ	أَتَأَخَّرُ
Gegenwart: sie (Pl.)يَتَفَعَّلُونَ	يَتَأَخَّرُونَ

Vergangenheit: die beidenتَفَعَّلَا	تَأَخَّرَا
Gegenwart: du (f.)تَتَفَعَّلِينَ	تَتَأَخَّرِينَ
Konjunktiv nach أنْيَتَفَعَّلَ	يَتَأَخَّرَ
Jussiv nach لَمْيَتَفَعَّلْ	يَتَأَخَّرْ
Befehl: du (m.)تَفَعَّلْ	تَأَخَّرْ
Befehl: du (f.)تَفَعَّلِي	تَأَخَّرِي