تَكَلَّمَ konjugieren
Grundformen
| Vergangenheit: erتَفَعَّلَ | تَكَلَّمَ |
| Vergangenheit: sieتَفَعَّلَتْ | تَكَلَّمَتْ |
| Vergangenheit: du (m.)تَفَعَّلْتَ | تَكَلَّمْتَ |
| Vergangenheit: ichتَفَعَّلْتُ | تَكَلَّمْتُ |
| Vergangenheit: sie (Pl.)تَفَعَّلُوا | تَكَلَّمُوا |
| Gegenwart: erيَتَفَعَّلُ | يَتَكَلَّمُ |
| Gegenwart: ichأَتَفَعَّلُ | أَتَكَلَّمُ |
| Gegenwart: sie (Pl.)يَتَفَعَّلُونَ | يَتَكَلَّمُونَ |
Erweiterte Formen
| Vergangenheit: die beidenتَفَعَّلَا | تَكَلَّمَا |
| Gegenwart: du (f.)تَتَفَعَّلِينَ | تَتَكَلَّمِينَ |
| Konjunktiv nach أنْيَتَفَعَّلَ | يَتَكَلَّمَ |
| Jussiv nach لَمْيَتَفَعَّلْ | يَتَكَلَّمْ |
| Befehl: du (m.)تَفَعَّلْ | تَكَلَّمْ |
| Befehl: du (f.)تَفَعَّلِي | تَكَلَّمِي |