تَوَقَّفَ konjugieren

stehenbleiben · Wurzel mit و am Anfang · Stamm V · و ق ف · intransitiv

Grundformen

Vergangenheit: erتَفَعَّلَ	تَوَقَّفَ
Vergangenheit: sieتَفَعَّلَتْ	تَوَقَّفَتْ
Vergangenheit: du (m.)تَفَعَّلْتَ	تَوَقَّفْتَ
Vergangenheit: ichتَفَعَّلْتُ	تَوَقَّفْتُ
Vergangenheit: sie (Pl.)تَفَعَّلُوا	تَوَقَّفُوا
Gegenwart: erيَتَفَعَّلُ	يَتَوَقَّفُ
Gegenwart: ichأَتَفَعَّلُ	أَتَوَقَّفُ
Gegenwart: sie (Pl.)يَتَفَعَّلُونَ	يَتَوَقَّفُونَ

Vergangenheit: die beidenتَفَعَّلَا	تَوَقَّفَا
Gegenwart: du (f.)تَتَفَعَّلِينَ	تَتَوَقَّفِينَ
Konjunktiv nach أنْيَتَفَعَّلَ	يَتَوَقَّفَ
Jussiv nach لَمْيَتَفَعَّلْ	يَتَوَقَّفْ
Befehl: du (m.)تَفَعَّلْ	تَوَقَّفْ
Befehl: du (f.)تَفَعَّلِي	تَوَقَّفِي