صَوَّرَ konjugieren
Grundformen
| Vergangenheit: erفَعَّلَ | صَوَّرَ |
| Vergangenheit: sieفَعَّلَتْ | صَوَّرَتْ |
| Vergangenheit: du (m.)فَعَّلْتَ | صَوَّرْتَ |
| Vergangenheit: ichفَعَّلْتُ | صَوَّرْتُ |
| Vergangenheit: sie (Pl.)فَعَّلُوا | صَوَّرُوا |
| Gegenwart: erيُفَعِّلُ | يُصَوِّرُ |
| Gegenwart: ichأُفَعِّلُ | أُصَوِّرُ |
| Gegenwart: sie (Pl.)يُفَعِّلُونَ | يُصَوِّرُونَ |
Erweiterte Formen
| Vergangenheit: die beidenفَعَّلَا | صَوَّرَا |
| Gegenwart: du (f.)تُفَعِّلِينَ | تُصَوِّرِينَ |
| Konjunktiv nach أنْيُفَعِّلَ | يُصَوِّرَ |
| Jussiv nach لَمْيُفَعِّلْ | يُصَوِّرْ |
| Befehl: du (m.)فَعِّلْ | صَوِّرْ |
| Befehl: du (f.)فَعِّلِي | صَوِّرِي |
| Passiv: Vergangenheitفُعِّلَ | صُوِّرَ |
| Passiv: Gegenwartيُفَعَّلُ | يُصَوَّرُ |