قَابَلَ konjugieren
Grundformen
| Vergangenheit: erفَاعَلَ | قَابَلَ |
| Vergangenheit: sieفَاعَلَتْ | قَابَلَتْ |
| Vergangenheit: du (m.)فَاعَلْتَ | قَابَلْتَ |
| Vergangenheit: ichفَاعَلْتُ | قَابَلْتُ |
| Vergangenheit: sie (Pl.)فَاعَلُوا | قَابَلُوا |
| Gegenwart: erيُفَاعِلُ | يُقَابِلُ |
| Gegenwart: ichأُفَاعِلُ | أُقَابِلُ |
| Gegenwart: sie (Pl.)يُفَاعِلُونَ | يُقَابِلُونَ |
Erweiterte Formen
| Vergangenheit: die beidenفَاعَلَا | قَابَلَا |
| Gegenwart: du (f.)تُفَاعِلِينَ | تُقَابِلِينَ |
| Konjunktiv nach أنْيُفَاعِلَ | يُقَابِلَ |
| Jussiv nach لَمْيُفَاعِلْ | يُقَابِلْ |
| Befehl: du (m.)فَاعِلْ | قَابِلْ |
| Befehl: du (f.)فَاعِلِي | قَابِلِي |
| Passiv: Vergangenheitفُوعِلَ | قُوبِلَ |
| Passiv: Gegenwartيُفَاعَلُ | يُقَابَلُ |