اِنْفَتَحَ konjugieren
Grundformen
| Vergangenheit: erاِنْفَعَلَ | اِنْفَتَحَ |
| Vergangenheit: sieاِنْفَعَلَتْ | اِنْفَتَحَتْ |
| Vergangenheit: du (m.)اِنْفَعَلْتَ | اِنْفَتَحْتَ |
| Vergangenheit: ichاِنْفَعَلْتُ | اِنْفَتَحْتُ |
| Vergangenheit: sie (Pl.)اِنْفَعَلُوا | اِنْفَتَحُوا |
| Gegenwart: erيَنْفَعِلُ | يَنْفَتِحُ |
| Gegenwart: ichأَنْفَعِلُ | أَنْفَتِحُ |
| Gegenwart: sie (Pl.)يَنْفَعِلُونَ | يَنْفَتِحُونَ |
Erweiterte Formen
| Vergangenheit: die beidenاِنْفَعَلَا | اِنْفَتَحَا |
| Gegenwart: du (f.)تَنْفَعِلِينَ | تَنْفَتِحِينَ |
| Konjunktiv nach أنْيَنْفَعِلَ | يَنْفَتِحَ |
| Jussiv nach لَمْيَنْفَعِلْ | يَنْفَتِحْ |
| Befehl: du (m.)اِنْفَعِلْ | اِنْفَتِحْ |
| Befehl: du (f.)اِنْفَعِلِي | اِنْفَتِحِي |