Conjugación de حَضَّرَ
Formas básicas
| Pasado: élفَعَّلَ | حَضَّرَ |
| Pasado: ellaفَعَّلَتْ | حَضَّرَتْ |
| Pasado: tú (m.)فَعَّلْتَ | حَضَّرْتَ |
| Pasado: yoفَعَّلْتُ | حَضَّرْتُ |
| Pasado: ellosفَعَّلُوا | حَضَّرُوا |
| Presente: élيُفَعِّلُ | يُحَضِّرُ |
| Presente: yoأُفَعِّلُ | أُحَضِّرُ |
| Presente: ellosيُفَعِّلُونَ | يُحَضِّرُونَ |
Formas avanzadas
| Pasado: ellos dosفَعَّلَا | حَضَّرَا |
| Presente: tú (f.)تُفَعِّلِينَ | تُحَضِّرِينَ |
| Subjuntivo tras أنْيُفَعِّلَ | يُحَضِّرَ |
| Yusivo tras لَمْيُفَعِّلْ | يُحَضِّرْ |
| Imperativo: tú (m.)فَعِّلْ | حَضِّرْ |
| Imperativo: tú (f.)فَعِّلِي | حَضِّرِي |
| Pasiva: pasadoفُعِّلَ | حُضِّرَ |
| Pasiva: presenteيُفَعَّلُ | يُحَضَّرُ |