اِخْضَرَّ konjugieren
Grundformen
| Vergangenheit: erاِفْعَلَّ | اِخْضَرَّ |
| Vergangenheit: sieاِفْعَلَّتْ | اِخْضَرَّتْ |
| Vergangenheit: du (m.)اِفْعَلَلْتَ | اِخْضَرَرْتَ |
| Vergangenheit: ichاِفْعَلَلْتُ | اِخْضَرَرْتُ |
| Vergangenheit: sie (Pl.)اِفْعَلُّوا | اِخْضَرُّوا |
| Gegenwart: erيَفْعَلُّ | يَخْضَرُّ |
| Gegenwart: ichأَفْعَلُّ | أَخْضَرُّ |
| Gegenwart: sie (Pl.)يَفْعَلُّونَ | يَخْضَرُّونَ |
Erweiterte Formen
| Vergangenheit: die beidenاِفْعَلَّا | اِخْضَرَّا |
| Gegenwart: du (f.)تَفْعَلِّينَ | تَخْضَرِّينَ |
| Konjunktiv nach أنْيَفْعَلَّ | يَخْضَرَّ |
| Jussiv nach لَمْيَفْعَلَّ | يَخْضَرَّ |
| Befehl: du (m.)اِفْعَلَّ | اِخْضَرَّ |
| Befehl: du (f.)اِفْعَلِّي | اِخْضَرِّي |