اِنْسَحَبَ konjugieren
Grundformen
| Vergangenheit: erاِنْفَعَلَ | اِنْسَحَبَ |
| Vergangenheit: sieاِنْفَعَلَتْ | اِنْسَحَبَتْ |
| Vergangenheit: du (m.)اِنْفَعَلْتَ | اِنْسَحَبْتَ |
| Vergangenheit: ichاِنْفَعَلْتُ | اِنْسَحَبْتُ |
| Vergangenheit: sie (Pl.)اِنْفَعَلُوا | اِنْسَحَبُوا |
| Gegenwart: erيَنْفَعِلُ | يَنْسَحِبُ |
| Gegenwart: ichأَنْفَعِلُ | أَنْسَحِبُ |
| Gegenwart: sie (Pl.)يَنْفَعِلُونَ | يَنْسَحِبُونَ |
Erweiterte Formen
| Vergangenheit: die beidenاِنْفَعَلَا | اِنْسَحَبَا |
| Gegenwart: du (f.)تَنْفَعِلِينَ | تَنْسَحِبِينَ |
| Konjunktiv nach أنْيَنْفَعِلَ | يَنْسَحِبَ |
| Jussiv nach لَمْيَنْفَعِلْ | يَنْسَحِبْ |
| Befehl: du (m.)اِنْفَعِلْ | اِنْسَحِبْ |
| Befehl: du (f.)اِنْفَعِلِي | اِنْسَحِبِي |