تَظَاهَرَ konjugieren
Grundformen
| Vergangenheit: erتَفَاعَلَ | تَظَاهَرَ |
| Vergangenheit: sieتَفَاعَلَتْ | تَظَاهَرَتْ |
| Vergangenheit: du (m.)تَفَاعَلْتَ | تَظَاهَرْتَ |
| Vergangenheit: ichتَفَاعَلْتُ | تَظَاهَرْتُ |
| Vergangenheit: sie (Pl.)تَفَاعَلُوا | تَظَاهَرُوا |
| Gegenwart: erيَتَفَاعَلُ | يَتَظَاهَرُ |
| Gegenwart: ichأَتَفَاعَلُ | أَتَظَاهَرُ |
| Gegenwart: sie (Pl.)يَتَفَاعَلُونَ | يَتَظَاهَرُونَ |
Erweiterte Formen
| Vergangenheit: die beidenتَفَاعَلَا | تَظَاهَرَا |
| Gegenwart: du (f.)تَتَفَاعَلِينَ | تَتَظَاهَرِينَ |
| Konjunktiv nach أنْيَتَفَاعَلَ | يَتَظَاهَرَ |
| Jussiv nach لَمْيَتَفَاعَلْ | يَتَظَاهَرْ |
| Befehl: du (m.)تَفَاعَلْ | تَظَاهَرْ |
| Befehl: du (f.)تَفَاعَلِي | تَظَاهَرِي |